مرد زن را مالك منفعت مسكن بنمايد و اتفاقى علماء است كه تمليك عين لازم نيست يعنى بر مرد واجب نمىباشد كه بيت يا خانه را به ملك زن درآورد . و از مؤنه معتبر و واجب آنست كه صبح هرروز شوهر مقدار حاجت همان روز را ملك زن درآورد نه بيشتر از آن البته مشروط به اينكه زن تا آخر روز به حال تمكين باقى بوده و ناشزه نشود بنابراين اگر در اثناء روز از اطاعت مرد خارج شد مؤنه همان مدّت را نسبت به جميع روز استحقاق داشته و زائد بر آن را بايد بمرد مسترد دارد . و در لباس دو قول مىباشد : برخى تمليك آن را بزن لازم و واجب دانسته‌اند و بعضى ديگر فرموده‌اند تمليك واجب نيست بلكه همينقدر كه مرد آن را در اختيار زن گذارد تا از ان استفاده كند كافى است . و از نظر ما رأى دوّم اجود القولين مىباشد ، بنابراين قول زن حق ندارد آن را فروخته يا تصرفاتى غير از پوشيدن در آن بنمايد و نيز مجاز نيست كه بيش از حدّ معمول و متعارف آن را بپوشد چه از نظر كيفيّت و چه كميّت فلذا اگر بواسطه زياده‌روى در پوشيدن از حيث كم يا كيف لباس را پيش از آنكه مدّت معمولى و متعارف فرابرسد لباس را مندرس و كهنه نمود بر مرد لازم نيست آن را تبديل كرده و لباس ديگرى برايش آماده كند چنانچه اگر زن لباس را بيش از حدّ معمولش نگاه داشت باز در اين صورت بر شوهر ابدال و تحصيل لباس ديگر لازم نمىباشد . ناگفته نماند كه مرد حق دارد لباس زن را بطور مطلق به لباس